JAN ZDZISŁAW WŁODEK

16 Sie
9:06

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W zwi─ůzku z tym, ┼╝e pad┼éa propozycja nazwania jednej z ulic b─ůd┼║ placu w centrum wsi ┬áimieniem Profesora Jana Zdzis┼éawa W┼éodka, poni┼╝ej prezentuj─Ö jego ┼╝yciorys. Dane te zaczerpn─ů┼éem ze strony Szko┼éy w D─ůbrowicy nazwanej jego Imieniem. Szko┼éy w kt├│rej nauki pobiera┼éo wielu mieszka┼äc├│w naszej miejscowo┼Ťci, ┼é─ůcznie ze mn─ů.

W┼éodek Jan-Zdzis┼éaw (1885 – 1940)

Prof. dr Uniwersytetu Jagiello┼äskiego, legionista, dyplomata polski, w┼éa┼Ťciciel ziemski, spo┼éecznik, cz┼éonek Polskiego Towarzystwa Ziemia┼äskiego.

d07

Jan W┼éodek – profesor UJ

Urodzony 30 VIII 1885 – D─ůbrowica, parafia Niegowi─ç powiat Bochnia, syn Zdzis┼éawa – Romana (1853-1928) marsza┼éka boche┼äskiego i w┼éa┼Ťciciela d├│br D─ůbrowica.

Po zdaniu matury w III Gimnazjum w Krakowie studiowa┼é nauki rolnicze na Uniwersytetach w Wroc┼éawiu, Fryburgu (Szwajcaria) i Berlinie. Po powrocie do kraju (1911) dosta┼é od razu prac─Ö asystenta jako m┼éody doktor rolnictwa w rolniczej stacji do┼Ťwiadczalnej ├│wczesnego Studium Rolniczego U.J. w Mydlnikach pod Krakowem gdzie prowadzi┼é badania nawo┼╝enia mineralnego. Mieszka┼é jednak w Krakowie ze wzgl─Ödu na dojazd do pracy. 24 X 1914 zg┼éosi┼é si─Ö ochotniczo do polskich formacji wojskowych organizo┬şwa┬şnych w Krakowie przez J├│zefa Pi┼ésudskiego. Zosta┼é przydzielony do oddzia┼éu automobilowego Departamentu Wojskowego Naczel┬şnego Komitetu Narodowego. Mianowany zosta┼é chor─ů┼╝ym oddzia┼é├│w samochodowych 1 XI 1915.

d08

Jan Włodek w mundurze Legionów Polskich

Tutaj mieszkaj─ůc w ziemiankach frontowych nabawi┼é si─Ö tak silnego reumatyzmu, tak, ┼╝e z trudno┼Ťci─ů zacz─ů┼é si─Ö porusza─ç. W├│wczas to ├│wczesny szef departamentu wojskowego NKN p┼ék. W┼éadys┼éaw Sikorski zwolni┼é go ze s┼éu┼╝by wojskowej i przeni├│s┼é do nowo powstaj─ůcej dyplomacji polskiej. Zosta┼é skierowany do Holandii (1917) gdzie za┼éo┼╝y┼é przedstawicielstwo polskie z czasem przemianowane na poselstwo, kt├│rego by┼é pierwszym pos┼éem 1919-1920. Zrezygnowa┼é jednak z s┼éu┼╝by dyplomatycznej i przeszed┼é z powrotem do pracy naukowej, ponownie w stacji do┼Ťwiad┬şczalnej w Mydlnikach.

By┼é cz┼éonkiem wielu towarzystw naukowych w tym wsp├│┼éza┼éo┼╝ycielem Polskiego Towarzystwa Gleboznawczego. Jego najwi─Ökszym osi─ůgni─Öciem teoretycznym by┼éy wyniki bada┼ä nad glebami Tatr, stosunku do ro┼Ťlin je zasiedlaj─ůcych a najwi─Ökszym osi─ůgni─Öciem praktycznym stworzenie specjalnego ruchu w znaczeniu szko┼éy naukowej, o zaci─Öciu spo┬ş┬ş┼éecznym, dla zastosowania w┼éa┼Ťciwych metod uprawy pastwisk ch┼éopskich i przestrzeni g├│rskich (hale). Celem jego ┼╝ycia by┼éo wyprowa┬şdzenie polskiego rolnictwa zw┼éaszcza drobnego z zacofania w jakim tkwi┼éo. Od 1920 wsp├│┼épracowa┼é z Ma┼éo┬şpolskim Towarzystwem Rolniczym w Krakowie, tu oddzia┼éywa┼é na racjonalne gospoda┬şrowanie na halach i pastwiskach w Zachodnich Karpatach szczeg├│lnie w ch┼éopskich wsp├│lnotach pastwiskowych.

W 1926 r. kupi┼é dla parafii Niegowickiej projekt nowego murowanego ko┼Ťcio┼éa od in┼╝. architektury Bogdana Tretera. Ko┼Ťci├│┼é zosta┼é wybudowany dopiero po II wojnie ┼Ťwiatowej wg tego projektu po ponownej inicjatywie ├│wczesnego wikarego parafii Niegowi─ç Papie┼╝a Jana-Paw┼éa II.

Po wybuchu II wojny ┼Ťwiatowej ucieka┼é przed Niemcami wraz z rodzin─ů z D─ůbrowicy ko┼ämi, d─ů┼╝─ůc na Wsch├│d do Sarn na Wo┼éyniu do tamtejszej stacji do┼Ťwiadczalnej. Wr├│ci┼é do domu na wie┼Ť─ç o wkroczeniu bolszewik├│w do Polski. Po powrocie do pracy w UJ w dniu 6 XI 1939 zosta┼é aresztowany wraz innymi profesorami przez Niemc├│w („Sonderaktion Krakau”) i zosta┼é wys┼éany do koncentracyjnego obozu zag┼éady Sachsenhausen-Oranien┬şburg pod Berlinem. Zosta┼é zwolniony wraz z grup─ů starszych profesor├│w 8 II 1940, przyjecha┼é do Krakowa 9 II 1940 z wysok─ů gor─ůczk─ů i zmar┼é z wycie┼äczenia obozowego na zapalenie p┼éuc 19 II 1940 w Krakowie. Pochowany zosta┼é w grobowcu rodzinnym w Niegowici powiat Bochnia.

5 lat po jego ┼Ťmierci w lutym 1945 Milicja Obywatelska przyjecha┼éa Go aresz┬ştowa─ç przed rozpocz─Öciem parcelacji jego d├│br D─ůbrowica. Poniewa┼╝ nie ┼╝y┼é zamiast niego chciano aresztowa─ç natychmiast wdow─Ö po nim i jego dzieci kt├│rych na szcz─Ö┼Ťcie nie zastali. Czterdzie┼Ťci dziewi─Ö─ç lat po Jego ┼Ťmierci ├│wczesna Rada Pa┼ästwa PRL nada┼éa mu po┼Ťmiertnie 25 I 1989 na wniosek Uniwersytetu Jagiello┼äskiego Krzy┼╝ O┼Ťwi─Öcimski. W Maju 1993 z inicjatywy dyrektora Zespo┼éu Szk├│┼é Rolniczych w D─ůbrowicy mgr in┼╝. Janiny ┼üach wybudo┬şwano jego pomnik przed dworem w D─ůbrowicy przed domem gdzie si─Ö urodzi┼é a Zespo┼éowi Szk├│┼é nadano Jego imi─Ö.

Za┼Ťlubi┼é: 26 X 1912 w Okocimiu z Zofi─ů bar. Goetz-Okocimsk─ů (18 VII 1890 Okocim – 28 III 1981 Krak├│w), p├│┼║niej dr filologii UJ, dzia┼éaczk─ů spo┼éeczn─ů w organizacji katolickich a w czasie II wojny ┼Ťwiatowej uczestniczk─ů ruchu oporu w strukturach Armii Krajowej (organizacja ?Uprawa? potem ?Tarcza? ) po II wojnie ┼Ťwiatowej t┼éumaczka dzie┼é filozoficznych i teologicznych na polski i z polskiego. Pozostawi┼é z ni─ů syna Jana-Mariana p├│┼║niej prof. dr nauk przyrodniczych w PAN w Krakowie oraz c├│rk─Ö Zofi─Ö prof. nauk filozoficznych w PAN w Warszawie, cz┼éonka Polskiej Akademii Umiej─Ötno┼Ťci.

d13

Dzieci Jana W┼éodka, Zofia i Jan Marian, ods┼éaniaj─ů pomnik ojca w D─ůbrowicy 1 maja 1993 roku.

┼╣r├│d┼éo: Jan W┼éodek – Krak├│w 14 sierpnia 2007 roku.

Administratorzy strony nie odpowiadaj─ů za komentarze u┼╝ytkownik├│w serwisu.Prosimy pami─Öta─ç i┼╝ w internecie nie jeste┼Ťmy anonimowi, dlatego te┼╝ komentujmy artyku┼éy w spos├│b rozwa┼╝ny i nie naruszaj─ůcy praw drugiego cz┼éowieka.
« »